Η προκλητική στάση της Τουρκίας ενώ προβληματίζει τους πάντες, μέχρι και αρχηγούς ξένων κρατών, φαίνεται... να αφήνει παγερά αδιάδορους τους κατά καιρούς Έλληνες κυβερνώντες
1964 - Ζητάει την αποστρατικοποίηση του ανατολικού αιγαίου
1974 - Εισβάλει στην Κύπρο
1975 - Θέτουν ζήτημα για την αύξηση των Ελληνικών χωρικών υδάτων
1975 - Θέτουν ζήτημα FIR
1982 - Θέτουν ζήτημα για την ζώνης έρευνας διασώσεως
1982 - Θέτουν casus belli για την ΑΟΖ
1996 - Γκριζάρουν τα Ίμια και θέτουν γενικό ζήτημα γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο
2012 - Θέτουν ζήτημα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ νησιών ανατολικού Αιγαίου
2019 - Θέτουν ζήτημα υφαλοκρηπίδας Κρήτης και Δωδεκανήσων
Σε όλα αυτά τα γεγονότα οι Έλληνες ψηφίζουν τα 2 κόμματα για 40 χρόνια τα οποία με υποτέλεια:
1974 - Ο "Εθνάρχης" είπε το αμίμητο «Η Κύπρος κείται μακράν».
1996 - Ο "Μεταρρυθμιστής" είπε το "Ευχαριστούμε".
1997 - Αναγνωρίσαμε ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο
1999 - Αναγνωρίσαμε πως είναι και άλλα "συναφή θέματα" με την Τουρκία πέραν των συνοριακών
2004 - Πιέζαμε την Κύπρο να δεχθεί το σχέδιο των Τούρκων για την Κύπρο
2015 – Ο πρωθυπουργός της χώρας ρωτάει αν έχει η θάλασσα σύνορα
2015 - Μειώνουμε τις δαπάνες για τις ένοπλες δυνάμεις
2019 - Πρώην υπουργός εξωτερικών και προδότης της Μακεδονίας δηλώνει ρητά πως και η Τουρκία έχει μερίδιο από τον πλούτο του Αιγαίου.
Και σταθερά μας έκαναν γνωστό πως "Ο χρόνος είναι με το μέρος μας", "Δεν μας συμφέρει ο πόλεμος", τόνιζαν σε πάσα κατεύθυνση την "Ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας", ακόμη και όταν η ίδια είχε παραιτηθεί από αυτόν τον στόχο, και σημείωναν την "φιλική σχέση" των δύο λαών.
Σήμερα η «χαζή» και «εθνικιστική» Τουρκία, μετά από μία δεκαετία από την έξοδό της από το μνημόνιο, έχει τετραπλάσιο ΑΕΠ από εμάς, βαριά βιομηχανία, βιομηχανία όπλων, εξαγωγές αγαθών και αυτονομία σε πρώτες ύλες.
Η μεταπολιτευτική και «σοσιαλιστική» Ελλάδα είναι μια εκφυλισμένη χώρα παροχής υπηρεσιών και επιδομάτων.
Το κυριότερο όμως είναι πως η Τουρκία είναι μια χώρα μια με πατριωτική κατεύθυνση ενώ η Ελλάδα μετά από δεκαετίες πετυχημένης προπαγάνδας μέσω παιδείας και ΜΜΕ είναι ένα υποτελές προτεκτοράτο δικαιωματισμού και αναθεωρητισμού που έχει σχεδόν ποινικοποίηση την φιλοπατρία και έχει δαιμονοποιήσει ως ρατσισμό και ακραίο εθνικισμό κάθε αγάπη για το έθνος.
Αν κρίνω από την εθελόδουλη, φοβική και αναξιοπρεπή στάση του Ελληνικού λαού και των ανώριμων πολιτικών επιλογών του όλα αυτά τα χρόνια, στο σενάριο που δεν θα μας πετάξουν εκτός του πλούτο στο Αιγαίο και μας επιτρέψουν την συνδιαχείριση σε αυτόν χάρη θα μας κάνουν.
Για το kritivoice.gr,
Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος
0 Σχόλια