Ο έξυπνος που παριστάνει τον χαζό παρατηρεί τους χαζούς που κάνουν τους έξυπνους. 
Η αγαπημένη μου ειρωνεία. Αποτελεί έναν αλάνθαστο τρόπο αντιμετώπισης, ο οποίος βέβαια απαιτεί μεγάλα αποθέματα υπομονής κι αντοχής στη βλακεία και τη στραβοκεφαλιά.
Μπορεί όντως να μη γνωρίζει ή να μην έχει άποψη, αλλά πάντα φροντίζει να μη μένει εκτεθειμένος. Κάθε του κουβέντα έχει υπόσταση και βασίζεται σε ακλόνητα επιχειρήματα. Ξέρει ότι δεν υπάρχει λόγος να σπαταλήσει χρόνο και σάλιο σε ανούσια ζητήματα.
Είναι προτέρημα να μπορείς παριστάνεις τον χαζό. Αναγκάζει τους υπόλοιπους να φανερώσουν τις πραγματικές προθέσεις τους. Ουσιαστικά, η σχέση μεταξύ έξυπνου και χαζού είναι σχέση εξουσίας. «Για να καταλάβεις το ποιόν ενός ανθρώπου, χρειάζεται να δεις πώς συμπεριφέρεται στους κατώτερούς του», μου είχε πει κάποτε ο πατέρας μου. Έτσι κι εδώ. Ο έξυπνος πιστεύει πως έχει το πάνω χέρι σε αυτήν τη μορφή σχέσης. Το θέμα είναι αν και κατά πόσο θα το εκμεταλλευτεί. Ο ανασφαλής θα το εκμεταλλευτεί στο έπακρον, για να ισχυροποιήσει τη θέση του ενώ ο συνειδητοποιημένος δεν έλκεται από αυτήν την εξουσία.
Στο δικό μου το μυαλό, ο έξυπνος μπορεί να παραδεχθεί ότι είναι χαζός ενώ ο χαζός ποτέ. Αυτός είναι ο μοναδικός ορισμός που μπορώ να δώσω. Ο χαζός πιστεύει ακράδαντα στην ανωτερότητά του και παλεύει μέρα με τη μέρα για να την αποδείξει. Όσο κάποιος πιστεύει ότι είναι καλύτερος απ’ τους υπόλοιπους, θα παραμένει για μια ζωή μια φτωχή μετριότητα.
Επιλέγει να κρίνει τους άλλους παρά τον εαυτό του επειδή φοβάται την αυτοκριτική. Ο κάθε άνθρωπος είναι μία κουκκίδα σε ένα ολόκληρο ψηφιδωτό άρα η αλαζονεία δεν πρέπει να υφίσταται. Το μοναδικό κατόρθωμά της είναι να μας κρατάει πίσω. 
Είναι ανώφελο να μπαίνουμε στη διαδικασία να χαρακτηρίζουμε έτσι τους ανθρώπους, γιατί ταυτόχρονα αρχίζουμε και μία διαδικασία σύγκρισης. Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί και ξεχωρίζουν με τον τρόπο που οι ίδιοι επιλέγουν. Το διαφορετικό δεν είναι λάθος, το να το απορρίψεις χωρίς να το επεξεργαστείς είναι.
Να είναι τιμή σου να σε αποκαλούν χαζό, άνθρωποι που αυτοχειροτονήθηκαν έξυπνοι. 
Να κλείσω με τη σκληρή πραγματικότητα, κάνοντας την αυτοκριτική μου...
Πολλές φορές έχω έρθει αντιμέτωπος με την ίδια μου την βλακεία και παρόλο που την έχω πατήσει τόσο δεν λέω να βάλω μυαλό στο ξεροκέφαλό μου.
 Συχνά πυκνά μου δημιουργούνται τα εξής δύο εύλογα ερωτήματα:

 1.Μήπως είμαι εγώ η στραβός η κακός και η ανάποδός και τα βλέπω έτσι όλα(στραβά, κακά κι ανάποδα);


2.Μήπως παραπαίρνω στα σοβαρά ό, τι μου ανατίθεται;
Η ερώτηση είναι ρητορική. Ή, πάλι, όποια απάντηση και να πάρω, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα:
Γίνε χαζός.

Κάνε τον χαζό.
Περιορίζεται ο κίνδυνος να σε παρεξηγήσουν, να σε πληγώσουν και –κυρίως- να τσακίσουν ότι ονειρεύεσαι.

 Με τις υγείες μας!


kritivoice,

new facebook page: kritivoice.gr  <--- like

facebook profil: Κρήτης Φωνή

email: kritivoice@gmail.com