Οι άνθρωποι που συνεχίζουν να πιστεύουν στα όνειρά τους. Οι άνθρωποι εκείνοι που δεν θα προδώσουν ποτέ την παιδικότητα τους. Κουβαλούν σε όλη τη διάρκεια της ζωή τους, άλλωστε, την αφέλεια εκείνων των χρόνων. Ξεχωριστοί και ξεχωριστά χαμένοι. Χαμένοι σε όνειρα, σε σκέψεις.
Χαμένοι στην αναζήτηση του κόσμου που έπλασαν όταν ήταν παιδιά ακόμη. Απόμακροι, μελαγχολικοί. Ζούν και πεθαίνουν μέσα σε μια νύχτα. Άλλοτε πάλι περιμένουν κλαίγοντας, να τους λυτρώσει η χαραυγή και να ξαναγεννηθούν σαν το Φοίνικα από τις στάχτες τους. Αγαπούν την περιπλάνηση, την ελευθερία. Συνεχώς αλλάζουν, συνεχώς αναρωτιούνται, συνεχώς ταξιδεύουν και συνεχώς ερωτεύονται. Δεσμεύονται…αν και δεν δεσμεύονται.
Έχουν μια αντιληπτική ικανότητα που διαφοροποιείται από αυτή του μέσου ανθρώπου. Τοποθετούν μπροστά σε ότι κάνουν την ταμπέλα «ρομαντισμός». Δεν είναι από εκείνους που περιφέρουν τις ανασφάλειες τους, όπως άσκοπα περιφέρουν τις σάρκες τους.
Οι άνθρωποι που συνεχίζουν να πιστεύουν στα όνειρά τους. Οι άνθρωποι εκείνοι που δεν θα προδώσουν ποτέ την παιδικότητα τους. Κουβαλούν σε όλη τη διάρκεια της ζωή τους, άλλωστε, την αφέλεια εκείνων των χρόνων. Ξεχωριστοί και ξεχωριστά χαμένοι. Χαμένοι σε όνειρα, σε σκέψεις.
Τους παρεξηγούμε πολλές φορές και τους θεωρούμε χαζούς, αλλά δυστυχώς κάνουμε λάθος. Οι ονειροπόλοι κάνουν μεγάλα όνειρα, σκέφτονται χωρίς όρια και φραγμούς. Δεν τους νοιάζει τι λένε οι γύρω τους. Θέλουν να ζουν ελεύθερα και κυρίως να σκέφτονται ελεύθερα. Όταν μπαίνουν περιορισμοί νιώθουν να εγκλωβίζονται και να μπαίνουν σε ένα κλουβί. Οι ονειροπόλοι σκέφτονται και ονειρεύονται τόσο πολύ, ώστε σε κάποιο σημείο λες ρε παιδί πότε θα σταματήσουν. Ονειρεύονται την ζωή πιο θετική, πιο παραδεισένια και δεν τους νοιάζει αν υπάρχουν δυσκολίες εκεί είναι για να τις αντιμετωπίσουν και να προχωρήσουν παρακάτω…
Το παρακάτω ήταν το κίνητρο για το άρθρο-αφιέρωση στους απανταχού ονειροπόλους!
Ξωτικά μιας άλλης εποχής οι ονειροπόλοι
Με χαμόγελο παιδικό σαν εκείνο ενός μικρού παιδιού που έκανε σκανταλιά
Είναι εκείνοι που θα σε ακουμπήσουν στον ώμο και θα σου πούνε " ελα μην τα παρατάς"
Είναι εκείνοι που γελάνε με την ψυχή τους ,βροντερά - δυνατά
Είναι εκείνοι που κλαίνε βουβά
Θα τους βρεις μέσα σε μια αίθουσα του σινεμά να βλέπουνε ταινίες για παιδιά
Θα τους βρείς στα Λούνα Πάρκ
Θα τους βρείς στις ακρογιαλιές να περπατάνε ξυπόλυτοι διπλα στο κύμα
Είναι εκείνοι που πετάνε στα ουράνια με τις χαρές σου και πέφτουν απ’ τα σύννεφα με τις λύπες σου .
Ελένη ζώτου
Χαμένοι στην αναζήτηση του κόσμου που έπλασαν όταν ήταν παιδιά ακόμη. Απόμακροι, μελαγχολικοί. Ζούν και πεθαίνουν μέσα σε μια νύχτα. Άλλοτε πάλι περιμένουν κλαίγοντας, να τους λυτρώσει η χαραυγή και να ξαναγεννηθούν σαν το Φοίνικα από τις στάχτες τους. Αγαπούν την περιπλάνηση, την ελευθερία. Συνεχώς αλλάζουν, συνεχώς αναρωτιούνται, συνεχώς ταξιδεύουν και συνεχώς ερωτεύονται. Δεσμεύονται…αν και δεν δεσμεύονται.
Έχουν μια αντιληπτική ικανότητα που διαφοροποιείται από αυτή του μέσου ανθρώπου. Τοποθετούν μπροστά σε ότι κάνουν την ταμπέλα «ρομαντισμός». Δεν είναι από εκείνους που περιφέρουν τις ανασφάλειες τους, όπως άσκοπα περιφέρουν τις σάρκες τους.
Οι άνθρωποι που συνεχίζουν να πιστεύουν στα όνειρά τους. Οι άνθρωποι εκείνοι που δεν θα προδώσουν ποτέ την παιδικότητα τους. Κουβαλούν σε όλη τη διάρκεια της ζωή τους, άλλωστε, την αφέλεια εκείνων των χρόνων. Ξεχωριστοί και ξεχωριστά χαμένοι. Χαμένοι σε όνειρα, σε σκέψεις.
Τους παρεξηγούμε πολλές φορές και τους θεωρούμε χαζούς, αλλά δυστυχώς κάνουμε λάθος. Οι ονειροπόλοι κάνουν μεγάλα όνειρα, σκέφτονται χωρίς όρια και φραγμούς. Δεν τους νοιάζει τι λένε οι γύρω τους. Θέλουν να ζουν ελεύθερα και κυρίως να σκέφτονται ελεύθερα. Όταν μπαίνουν περιορισμοί νιώθουν να εγκλωβίζονται και να μπαίνουν σε ένα κλουβί. Οι ονειροπόλοι σκέφτονται και ονειρεύονται τόσο πολύ, ώστε σε κάποιο σημείο λες ρε παιδί πότε θα σταματήσουν. Ονειρεύονται την ζωή πιο θετική, πιο παραδεισένια και δεν τους νοιάζει αν υπάρχουν δυσκολίες εκεί είναι για να τις αντιμετωπίσουν και να προχωρήσουν παρακάτω…
Το παρακάτω ήταν το κίνητρο για το άρθρο-αφιέρωση στους απανταχού ονειροπόλους!
Ξωτικά μιας άλλης εποχής οι ονειροπόλοι
Με χαμόγελο παιδικό σαν εκείνο ενός μικρού παιδιού που έκανε σκανταλιά
Είναι εκείνοι που θα σε ακουμπήσουν στον ώμο και θα σου πούνε " ελα μην τα παρατάς"
Είναι εκείνοι που γελάνε με την ψυχή τους ,βροντερά - δυνατά
Είναι εκείνοι που κλαίνε βουβά
Θα τους βρεις μέσα σε μια αίθουσα του σινεμά να βλέπουνε ταινίες για παιδιά
Θα τους βρείς στα Λούνα Πάρκ
Θα τους βρείς στις ακρογιαλιές να περπατάνε ξυπόλυτοι διπλα στο κύμα
Είναι εκείνοι που πετάνε στα ουράνια με τις χαρές σου και πέφτουν απ’ τα σύννεφα με τις λύπες σου .
Ελένη ζώτου
kritivoice,
facebook profil: Κρήτης Φωνή
new facebook page: kritivoice.gr <--- like
email: kritivoice@gmail.com












0 Σχόλια