Το να γίνει κάποιος τοξικομανής, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και κακός άνθρωπος και θα το καταλάβουμε παρακάτω από τα συμφραζόμενα. Οι συνθήκες κατά τις οποίες μπορεί να οδηγήσουν κυρίως νέους ανθρώπου στα ναρκωτικά, βάση επιστημονικών ερευνών χωρίζονται σε 3 κατηγορίες.

Θα προσπαθήσω να τα εξηγήσω με δικά μου λόγια από τα όσα έχω μελετήσει μέχρι σήμερα, όχι μόνο για τους τοξικομανής φυσικά, αλλά για ''κάθε κατηγορία'' ανθρώπου, προσπαθώντας να γίνω καλύτερος άνθρωπος με βοηθό την ενσυναίσθηση για να κατανοήσω σε βάθος τον κάθε χαρακτήρα και τις σκέψεις του, αυτό ίσως με έχει κάνει και πολύ επιφυλακτικό με τους ανθρώπους. Όμως το ζητούμενο και το αποτέλεσμα σε συνδιασμό με το ένστικτο... σπάνια λανθάνει...
1. Εκεί που υπάρχουν μεγάλα ελλείμματα στον ψυχισμό, που δημιουργήθηκαν από την ώρα που αυτά τα παιδιά ήρθαν στον κόσμο. Τα άτομα που ανήκουν στην κατηγόρια αυτή έχουν ένα διαρκές συναίσθημα εγκατάλειψης ή ματαίωσης και βιώνουν την κοινωνία σαν ''κακή μητέρα''
2.Τα άτομα που αισθάνονται προδομένα από τη μοίρα, είτε γιατί στην παιδική τους ηλικία είχαν βιώσει  βίαιες συμπεριφορές, είτε κάποιο θάνατο αγαπημένου προσώπου, ακόμα και το χωρισμό των γονιών, αυτά βέβαια συναινούν και στην προ εφηβική ηλικία.
3.Προκύπτουν και οι ενδιάμεσες μορφές, οι όχι απαραίτητα τοξικομανής, αλλά με άλλες καταχρήσεις. Σε όλα τα παραπάνω, ο γονεϊκός αλκοολισμός, οικογενειακή βία, σοβαρές αρρώστιες, είναι και αυτά σημαντικοί παράγοντες που θα οδηγήσουν ένα νέο στα ναρκωτικά.

Όπως και να έχει το πράγμα, δεν σημαίνει ότι όλα τα δύσκολα παιδιά καταλήγουν στην τοξικομανία.

Διαβάσαμε τυχαία ένα κείμενο από τη σελίδα Εκκωφαντική Σιωπή και έτσι αδράξαμε την ευκαιρία να γράψουμε τα παραπάνω... 

Παρακάτω, ο κύριος Νικόλαος Β, μας διηγείται μια εμπειρία ζωής που χωρίς καμία αμφιβολία τον έκανε καλύτερο άνθρωπο.

Το παρακάτω κείμενο παραθέτουμε αυτούσιο χωρίς καμία μετατροπή, όπως ακριβώς το έγραψε ο συγγραφέας του.

Νικόλαος Β.
Περπατούσα στην παραλία της Θεσσαλονίκης  όταν  ένας τοξικομανής με πλησίασε. Δε μου ζήτησε λεφτά, αλλά με ρώτησε αν μπορούσα να του αγοράσω (καλαμπόκι) που έψηνε κάποιος πιο κάτω σε ένα μικρο πάγκο που είχε στήσει.
Τον ρώτησα αν ήθελε και κάτι άλλο. Μου είπε ότι ήθελε να πάω να του την αγοράσω εγώ επειδή χρωστούσε στον καλαμποκα και ίσως να μη του έδινε! Πήγα και αφού του  έφερα, με ρώτησε αν μπορώ να κάτσω λίγο μαζί του η αν ντρέπομαι! Του απάντησα ότι θα ντραπώ, αν δεν κάτσω.
Τότε μου είπε το εξής εκπληκτικό!  ''Φιλε , μακριά από το Χριστό έτσι καταντάς!!! Όμως προσπαθώ εδώ και καιρό να κόψω τα ναρκωτικά για να μην τον στεναχωρώ!!!
Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, αλλά επειδή μάλλον δε θα ζήσω πολύ, θέλω όταν θα πάω μπροστά Του να έχω να του δείξω τον αγώνα μου μήπως και με λυπηθεί!''
Ήμασταν κάπου κοντά στο ύψος του Ι.Ναου Κυρίλλου και Μεθοδιου. Μου λέει........ πάω κάθε πρωί απέναντι και με κοιτούν όλοι καλά καλά επειδή νομίζουν ότι θέλω λεφτά. Όμως εγώ πηγαίνω μπροστά στην εικόνα για να ζητήσω βοήθεια να κόψω τα ναρκωτικά. Δεν ανάβω κερί επειδή δεν έχω λεφτά να πάρω!!!!! (ΦΙΛΟΤΙΜΟ).
Και κάθε βράδυ παλι πηγαίνω και λεω...........δεν τα καταφερα συγγνωμη! Ή λεω .......σημερα καπως το παλεψα ευχαριστω!!!Εζησα στα λογια αυτου του ανθρωπου στιγμες απο τα συναξαρια!!!
Του εδωσα κατι λεφτα και του ειπα απο αυριο να πηγαινει στην εκκλησια και να παιρνει κερι αλλα να προσευχεται και για τη δικια μου ψυχη. Με διαβεβαιωσε οτι τα λεφτα δε θα τα χαλασει και οτι θα τα δωσει ολα μαζεμενα εκει για να μην μπαινει στον πειρασμο και τα ξοδεψει, και καθε μερα θα παιρνει 2 κερια.
Του λεω το όνομα μου, μου  ειπε οτι δεν ειναι δυσκολο να με θυμαται αφου κανεις δεν καθεται μαζι του και ετσι δεν εχει φιλους και γνωστους. Δε ρωτησα πολλα γι αυτον. Δεν ηθελα να νιωσει οτι παραβιαζω την παραξενη ζωη του με την αδιακρισια μου.
Την ωρα που εφευγα, μου ειπε οτι χαρηκε που εκατσα μαζι του και οτι του εκανε καλο η παρεα. Τωρα εσεις που διαβαζετε αυτο κειμενο καταλαβαινετε καλα ποιος απο τους δυο ωφεληθηκε!
Πριν τη συναντηση μου με αυτον τον ανθρωπο, ειχα σκεψεις οτι ολη μου η ζωη ειναι ενα ζορι και οτι ολο δυσκολιες αντιμετωπιζω. Πανω που πηγαινε να με παρει απο κατω, ηρθε στο δρομο μου αυτη η ψυχη.

Πως μετα να μην πω οτι Θεος μας αγαπαει? Πως? Πολυ μας αγαπαει............... Εν τω μεταξυ μαλλον απο σημερα και για λιγες τουλαχιστον μερες, ενας τοξικομανης προσευχεται και για μενα! Να δειτε που οι ανθρωποι του περιθωριου και οι ''τελειωμενοι'' θα μας σπρωξουν στον Παραδεισο! Ευχαριστω για ολα παραξενε φιλε.



Αρπάζω και μια δεύτερη ευκαιρία να εγκαινιάσω μια νέα στήλη, με τίτλο ''Ιστορίες-Αφηγήσεις'' ανθρώπων.

Στείλτε μας τη δικιά σας εμπειρία, ας συμβάλουμε όλοι μαζί κατά της περιθωριοποίησης ατόμων, αλλά να εστιάσουμε στο πρόβλημα, να εστιάσουμε στον πυρήνα... εκεί που αρχίζει να βγαίνει ο καπνός, πριν εξελιχθεί σε πυρκαγιά!

 Για το www.kritivoice.gr και το Κρήτης Φωνή,
Γιάννης Βαρδουλάκης